Rysunek techniczny online z modelu 3D: rzuty, wymiary, PDF

Rysunek techniczny to kartka, z której tokarz albo warsztat zrobi Twoją część. W zakładce RYSUNEK powstaje prosto z modelu: rzuty, przekroje i wymiary układasz na arkuszu, który zapiszesz jako PDF albo DXF. Rysunek zapisuje się razem z projektem i idzie za modelem: gdy powiększysz otwór, rzuty i wymiar pokażą nową średnicę.

Co możesz zrobić

Widok bazowy to pierwszy rzut. Wybierasz kierunek (Przód, Góra, Izometria i inne) oraz bryły, a na pustym arkuszu program sam dobiera skalę z listy zalecanej przez normę. W każdym widoku włączysz Linie niewidoczne (krawędzie schowane za materiałem, rysowane kreskami) oraz Osie i środki otworów.
Rzut dokłada widoki z boku i z góry: klikasz widok, a potem miejsce obok niego. Kierunek patrzenia zależy od metody rzutowania arkusza: europejskiej (E, domyślnej) albo amerykańskiej (A). Kliknięcie po skosie daje widok poglądowy w aksonometrii.
Przekrój pokazuje wnętrze części, jakby rozciętej piłą. Rysujesz linię cięcia na widoku (przyciąga się do środków otworów) i kładziesz przekrój obok. Załamania linii dają przekrój łamany przez kilka otworów naraz, linia skręcająca w bok na osi daje półprzekrój (połowa w przekroju, połowa z zewnątrz), a skośne drugie ramię przekrój rozwinięty. Po dwukliku w przekrój odznaczysz na liście Przecinane śruby i wałki, które rysuje się w całości.
Szczegół powiększa fragment wskazany okręgiem, w skali co najmniej dwa razy większej, z obramowaniem Linia falista albo Okrąg.
Wymiar (klawisz D): okrąg daje średnicę, łuk promień, dwa punkty odległość, krawędź i kliknięcie obok jej długość, a dwie krawędzie, które nie są równoległe, kąt. Wymiar jest przypięty do krawędzi modelu i idzie za jego zmianami.
Tolerancję wybierasz w panelu wymiaru (dwuklik w wymiar): Symetryczna ±, Odchyłki, Wymiary graniczne albo Pasowanie. Pasowanie mówi, w jakich granicach może wyjść średnica otworu albo wałka, żeby wałek wchodził ciasno albo luźno. Wpisujesz klasę, na przykład H7, a program podaje odchyłki z tablic normy ISO 286: dla Ø20 górną +0,021 mm i dolną 0.
Chropowatość (jak gładka ma być powierzchnia, na przykład Ra 3,2), Tolerancja geom. (wymaganie kształtu albo położenia, na przykład płaskości) i Baza (litera powierzchni, od której się mierzy) przypinasz do krawędzi w widoku. Tekst dodaje uwagę na arkuszu.
Lista części dla złożeń stoi nad tabelką: numer pozycji, nazwa, liczba sztuk i materiał z modelu. Rozmieść odnośniki w jej panelu sam rozstawia wokół widoków kółka z numerami pozycji, a pojedyncze dodaje Odnośnik.
Tabela zagięć dla blachy wypisuje każde zagięcie z numerem, kierunkiem, kątem i promieniem.
Arkusz ustawia format od A4 do A0, skalę, metodę rzutowania i pola tabelki, a Nowy arkusz dokłada kolejną kartkę.
PDF zapisuje wszystkie arkusze jako strony z liniami wektorowymi i tekstem, który da się zaznaczyć. DXF kładzie je obok siebie w skali kartki, z osobną warstwą dla każdego rodzaju linii (zobacz formaty plików).

Jak to wygląda w praktyce

Zrób model, na przykład płytkę z otworem, i przejdź do zakładki RYSUNEK. Czeka tam arkusz A3 z ramką i tabelką.
Kliknij Widok bazowy, zostaw kierunek Przód i kliknij miejsce na arkuszu, w którym widok ma stanąć.
Kliknij Rzut, a potem miejsce pod widokiem z przodu i obok niego. Rzuty powstają z zaznaczonego widoku, a Enter kończy.
Kliknij Przekrój, a potem początek i koniec linii przez środek otworu w widoku z przodu. Enter zamyka linię, a następne kliknięcie kładzie przekrój A-A.
Naciśnij D, kliknij okrąg otworu i miejsce na wymiar. Dwuklik w wymiar otwiera panel: wybierz Pasowanie i wpisz H7.
Kliknij dwa razy w tabelkę, wpisz materiał i nazwisko, a potem kliknij PDF w grupie EKSPORT.

Na co uważać

Rzuty liczy serwer. Bez połączenia z nim nie działają narzędzia widoków, Odśwież ani Rozmieść odnośniki, a rysunek nie przeliczy się po zmianie modelu.
Zmienione rzuty liczą się same po powrocie do zakładki RYSUNEK. Odśwież liczy od zera wszystkie widoki arkusza.
Gdy krawędź z wymiarem zniknie z modelu (na przykład usuniesz otwór), wymiar robi się pomarańczowy, a na dole okna rysunku pojawia się napis „Wymiary bez odniesienia”. Taki wymiar nie trafia do PDF ani DXF: usuń go albo zwymiaruj na nowo.
Znaki chropowatości i tolerancji nie śledzą krawędzi tak jak wymiary, więc po większej zmianie modelu sprawdź, gdzie wskazują.
Siatki (na przykład z pliku STL) nie dają rzutu. Najpierw zamień je w bryłę (zobacz siatki).
Tabela zagięć potrzebuje widoku płyty: w zakładce BLACHA użyj Rozwiń na płasko z wynikiem Bryła rozwinięcia i połóż tę bryłę na rysunku.